Glissando

Glissando

Het is een van de karakteristieken van Indiase muziek: de glijdende tonen. Het lijkt heel makkelijk: met je stem van de ene naar de andere noot glijden. Toch blijkt de praktijk vaak wat weerbarstiger, al was het maar omdat wij het in onze westerse muziek niet zo gewend zijn.

Vergelijk: smartlappen

Hoewel.. smartlappenzangers raken juist door hun glissandi bij velen een gevoelige snaar. En die associatie kan tijdens klankyoga nog wel eens in de weg gaan zitten. Dan moet je iets overwinnen om er zelf ook eens lekker op los te schmieren.

Onderweg door niemandsland

Het vraagt wat lef en vertrouwen, zeker als je het heel langzaam doet – het vereist dat je de houvast van de noot loslaat. Dan kom je in de onbestemde ruimte tussen twee noten terecht. Een soort niemandsland waar je niet meer goed kunt horen en voelen waar je bent. Gelukkig kom je op zeker moment vanzelf weer op vertrouwd terrein. Het leuke is dat je daardoor kunt ervaren hoe je hele systeem ‘weet’ wanneer je bij je eindpunt bent aangekomen.

Hobbels en bobbels

Maar goed, zelfs al kijk je handenwrijvend van plezier uit naar het glijden, dan nog kun je er tot je verrassing achterkomen dat er vreemde hobbels en bobbels in je glijbaan zitten. Soms alleen als je met je stem omhoog gaat. Of juist als je omlaag gaat. Dat is interessant: roept het een ander gevoel op om met je stem omhoog of omlaag te bewegen? Vind je het een ook makkelijker dan het andere? En mogelijk wijst je stem je op deze manier op blokkades in je systeem. In elk geval leiden al die onverwachte en onbedoelde stembewegingen vaak tot veel gezamenlijke hilariteit.

Helende kracht

Overigens, ze zijn in India ongetwijfeld niet zomaar op deze manier gaan zingen. Wanneer je je beperkt tot alleen de noten in de toonladder – ‘de treden van de trap’ – dan sla je een heleboel toonhoogtes over. Tussen twee noten bevindt zich nog een wereld van frequenties waar je met een glijtoon allemaal langskomt.

Met een glissando over een vol octaaf raak je een volledige reeks frequenties aan: de octaaf is de eerste boventoon van je startpunt. En hoe voller het spectrum van je stem is, hoe meer frequenties je via de boventonen tegelijkertijd ook aanraakt.

Ons hele systeem is een symfonie van frequenties. Met glijdende klanken raken we die allemaal even aan. En dat is de helende kracht ervan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *