Hard van binnen, zacht van buiten

Hard van binnen, zacht van buiten

Onze eigen stem horen we voor een belangrijk deel via onze botten die de klank geleiden. Daarom schrikken we vaak als we onze stem terughoren op een opname: er is dan geen bot- of beengeleiding en we horen de klank alleen via onze oren. Dat klinkt heel anders!

Als onze aandacht sterk gericht is op de botgeleiding, is de kans groot dat we naar binnen gekeerd en binnensmonds klank maken. Onze oren komen dan tekort: ze worden niet of nauwelijks door de klank aangeraakt en gestimuleerd. Daardoor raken we auditief ‘ondervoed’. De Franse KNO-arts Tomatis stelde vast dat de hoge boventonen in klank ons brein opladen – ze geven ons energie. De formanten (hoge boventonen) in onze eigen stem zijn het meest effectief. Je creëert dan een soort ‘loop’: het spectrum van onze stem gaat namelijk meer boventonen bevatten naarmate ons systeem meer is ‘opgeschoond’.

Een belangrijke oefening om de stem te openen is de kharaj, waarin je klank maakt met volle stem – luid, maar zonder te forceren.

Veel mensen vinden dat eng – ze hebben vroeger misschien te vaak gehoord dat ze ‘zachter’ moesten praten, spelen of zingen? Als je het eng vindt om je stem te laten horen, is het belangrijk om te beseffen dat jij door de botgeleiding jouw eigen stem veel harder hoort dan de mensen om je heen.

Sterker nog – wanneer mensen die heel terughoudend en voorzichtig praten of zingen ineens hun volle stem gebruiken, slaken de luisteraars eigenlijk altijd een zucht van opluchting: ‘hè, hè, daar is ze’ of ‘nu hóór ik hem eindelijk’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Google translate »